Na pewno wielu z Was spotkało się w swoim otoczeniu z przysłowiowym „Tadkiem niejadkiem”. Niejadek stanowi dla rodziców nie lada wyzwanie, a jego nakarmienie to wielka sztuka. Nawykiem staje się namawianie i wmuszanie jedzenia przy praktycznie każdym posiłku. Rodzice muszą prześcigać się w pomysłach na uatrakcyjnianie czynności jedzenia, wymyślają zabawy towarzyszące typu „jeszcze jedna łyżeczka za mamusię” czy „wrrr, leci samolocik”. Dla niejadków dostępne są w sprzedaży nawet specjalne sztućce w kształcie samolotu.
Sprecyzowanie kim dokładnie jest niejadek sprawia jednak wiele trudności. Często jest tak, że apetyt dziecka jest błędnie oceniany przez rodziców czy dziadków. „Łatka” niejadka może przylgnąć do dziecka, które zjada mniejsze porcje niż rówieśnicy lub kiedy nie spełnia nawyków żywieniowych zaczerpniętych z książek o żywieniu dzieci.
Na problemy z jedzeniem swoich dzieci skarży się prawie 50% rodziców, przy czym najczęściej występują one wśród dzieci w wieku od 2 do 4 roku życia. Trzeba jednak podkreślić, że nie każdemu dziecku odmawiającemu jedzenia potrzebna jest pomoc specjalisty. Nawet wśród dorosłych znajdziemy osoby, które nie lubią konkretnych potraw. Gorszy dzień, obniżony nastrój również mogą powodować brak apetytu. Dokładnie tak samo jest z dziećmi, nie wszystko zawsze musi im smakować.
Ważne jest, aby przy dziecku unikać zbędnych komentarzy typu: „tego nie zje”, „tego nie lubi, nie nakładaj mu”. Jeśli dziecko ciągle słyszy, że za czymś nie przepada, nie będzie miało nawet ochoty na spróbowanie i przekonanie się, czy faktycznie tak jest. Jeśli będziemy ciągle powtarzać, że jest niejadkiem, że je za mało – to nawet jeśli niejadkiem nie jest, to się nim stanie.
W żywieniu dzieci powinniśmy kierować się zasadą, iż każde zdrowe, prawidłowo rozwijające się dziecko wie ile może zjeść. Jeśli zapewnimy mu odpowiednie dla jego rozwoju pożywienie, na pewno zje tyle, ile potrzebuje. Dziecko najlepiej wie jaka ilość pokarmu jest dla niego wystarczająca.
Rodzice i dziadkowie mają często swoje wyobrażenia na temat tego ile dziecko powinno zjeść, nakładają mu zbyt duże porcje lub posiłki są zbyt częste, bez zachowania odpowiednich przerw między nimi.
Jako rodzice ponosimy odpowiedzialność za prawidłowe żywienie dziecka i za wyrobienie w nim właściwych nawyków. Dziecko naśladuje nas i starsze rodzeństwo, dlatego tak istotna jest dieta całej rodziny. Rodzice powinni decydować o porach spożywania posiłków, ale to dziecko ma mieć wpływ na to ile zje. Nie powinniśmy zmuszać do jedzenia. Bardzo ważne jest również, aby nie poganiać czy zabawiać dziecka w trakcie posiłku. Zachęcajmy do samodzielnego jedzenia, ale pozwólmy na pozostawienie części obiadu na talerzu.
Najważniejsze jest to, aby jeść posiłki razem w miłej, spokojnej atmosferze :).
